فصلنامه مطالعات منافع ملی

چکیده جان فوران بر آن است که روحانیت شیعه عصر صفوی جزء هیات حاکمه بوده که بعدها کم کم بخشی از آن از دولت فاصله گرفته و در دوران قاجار به مردم متمایل و با طبقه بازار درآمیخته می­شود اما در عصر پهلوی بخاطر میزان بالای وجوهات و دریافتی از بازاریان متمول می­شود. وی معتقد است که در دوران آخرین شاهان صفوی، روحانیت با مقام شیخ الاسلامی ملا محمد باقر مجلسی به طور مستقیم هیات حاکمه را تحت کنترل خود در می ­آورد با این حال در جریان جنبش تنباکو، آشتیانی را محکوم می­کند که در لغو دیگر امتیازات واگذار شده به بیگانگان کوتاهی کرده و در انقلاب مشروطه روحانیان را به واگرایی متهم می­کند. براین اساس این پژوهش با بهره گیری از روش توصیفی ضمن نقد دیدگاه­ های فوران، در صدد است تا به این پرسش پاسخ مناسب دهد که چرا فوران در تحلیل­ های خود نسبت به روحانیت به چنین دیدگاهی دست یافته است؟

چکیده آیت ­الله حسین بروجردی از فقهای برجسته ­ای است که در حوزه فقه، اصول و رجال صاحب اندیشه و دیدگاه ویژه ­ای بود. پس شناسایی شخصیت، مکتب و سبک علمی این فقیه وارسته می­ تواند راهگشای خوبی در حل بسیاری از مسائل و الگوی مناسبی برای جوانان باشد. بنابراین در این زمینه این سؤال اصلی مطرح می ­شود که ویژگی­ های مکتب فقهی آیت ­الله بروجردی چیست؟ در پاسخ باید گفت که وی با درایتی که داشت موجب تحول مهمی در روند تاریخ فقه شیعه شد و سبک فقهی جدیدی را بنیان ­گذاری کرد که زیر بنای آن شناسایی تفسیر و نقد حدیث بود. هدف از نگارش این مقاله ارائه همه نکات فقهی و اصولی ابتکاری ایشان نیست، زیرا متون مختلف به آن پرداخته ­اند. بلکه آنچه که مد نظر است توجه دادن به اهمیت مکتب فقهی و رویکرد اصولی ایشان است که با استفاده از روش کتابخانه ­ای مبتنی بر توصیف و تحلیل این مسئله مورد مطالعه قرار می­ گیرد.
 
JNIS-2304-1099