فصلنامه مطالعات منافع ملی

چکیده
چکیده:
راهبرد سیاست خارجی ایران نسبت به عراق بعد از سقوط صدام تحت تاثیر عناصر مختلف جغرافیایی، مذهبی، اقتصادی، محور مقاومت و....بوده است. این راهبرد با توجه به اشغال عراق توسط امریکا، زوال دولت و ارتش مستقر، نگرش خاص کشورهای منطقه ای باعث شد که بتدریج قدرت منطقه ای و جهانی ایران در عراق جدید افزایش یابد. بعد از سقوط صدام، سیاست خارجی ایران در عراق از یک سو باعث شکل گیری امنیت در عراق شد، چرا که بعد از صدام و زوال ارتش بعث، بحران های امنیتی عراق را فرا گرفت. ایران در صورت بندی امینت نوین عراق اعم از امنیت سخت افزاری و نرم افزاری نقش محوری داشت. اما از سوی دیگر دخالت سایر کشورهای منطقه ای همچون عربستان باعث شکل گیری بحران های نوین امنیتی در عراق شد. در واقع سیاست ایران در عراق در بعد امنیت ملی اثراتی پارادوکسیکالی داشته است. چنانکه در بعد اقتصادی و رشد اقتصادی و زوال جریان های افراطی همانند داعش تاثیرات مثبت و ظرفیت زا بوده است، ولی در ابعاد دیگر همانند حمایت رقبای منطقه ای ایران از شورش ها در عراق، تدام حیات گروههای افراطی و اقتدار دولت مرکزی با جالش های مواجه بوده است. 


تاریخ دریافت:25/07/1401- تاریخ پذیرش: 30/08/1401

چکیده  
سیامک شهرکی^[1]
چکیده:
ضمن ارتقا سطح زندگی بوسیله علم و فناوری، همواره از آن برای مقابله، تضعیف دشمن و اهداف امنیتی و نظامی استفاده شده است لذا با این سوال مواجهیم: انواع سلاح های بیوتروریسمی مورد استفاده دشمن چه تاثیری در امنیت ملی کشورها دارد. استفاده از عوامل بیماری زای عفونی به منظور تضعیف و از میان برداشتن دشمن از دیرباز در ذهن نظامیان شکل گرفته و همیشه اثرات مخرب سلاح های کشتار جمعی بر محیط زیست، یکی از دغدغه های جامعه بشری بوده  لذا هدف از این مقاله بررسی سلاح های بیوتروریسم و راهکارهای مقابله با آن می باشد. این مقاله توصیفی – تحلیلی با گردآوری اطلاعات به روش کتابخانه ای  فرضیه تهدید سلاح های بیوتروریسم بر امنیت کشورها در عرصه بین الملل ثابت و نشان می دهد برای جلوگیری از خطر بیوتروریسم بایستی پدافند غیر عامل قوی تر و راه کار های درمانی توسعه یافته داشت.



[1] - کارشناس ارشد علوم سیاسی، گرایش علوم سیاسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران
Siyamakshahraki@gmail.com