فصلنامه مطالعات منافع ملی

چکیده انقلاب صنعتی، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین تحولات تاریخ بشری، از اواخر قرن هجدهم در بریتانیا آغاز شد و ساختارهای اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جوامع را دگرگون کرد. این مقاله با رویکرد کتابخانه‌ای و با استفاده از نظریه‌های کلاسیک و معاصر جامعه‌شناسی، به بررسی و تحلیل جامعه‌شناختی انقلاب صنعتی می‌پردازد. هدف اصلی، فهم تأثیرات این پدیده بر تغییرات ساختاری، روابط اجتماعی، فرهنگ و هویت، و پیامدهای بلندمدت آن است. یافته‌ها نشان می‌دهد که انقلاب صنعتی با ظهور سرمایه‌داری صنعتی، طبقات جدید بورژوازی و پرولتاریا را شکل داد و جوامع را از کشاورزی به صنعتی سوق داد، که به افزایش نابرابری‌های طبقاتی منجر شد. در روابط اجتماعی، افزایش تقسیم کار، همبستگی اجتماعی را از مکانیکی به ارگانیکی تغییر داد، اما شرایط سخت کارخانه‌ها به بیگانگی کارگران و غیرشخصی‌شدن روابط انجامید. در بعد فرهنگی، انقلاب صنعتی ارزش‌های فردگرایی و مصرف‌گرایی را ترویج داد و نهاد خانواده و نقش‌های جنسیتی را بازتعریف کرد. این مطالعه با مقایسه دیدگاه‌های نظری، مانند نظریه تضاد طبقاتی مارکس و عقلانی‌شدن وبر، نشان می‌دهد که انقلاب صنعتی پدیده‌ای چندوجهی با فرصت‌ها و چالش‌های اجتماعی بود. محدودیت‌های روش کتابخانه‌ای، مانند نبود داده‌های تجربی، و پیشنهاد­هایی برای بررسی تأثیرات غیرمستقیم انقلاب صنعتی بر جوامع غیرغربی، از جمله ایران، در این مقاله مطرح شده است. این تحلیل، درس‌هایی برای فهم مسائل اجتماعی معاصر ارائه می‌دهد.

چکیده جهانی شدن به عنوان تشدید روابط بین تعداد فزاینده ای از سیاست ها درک می شود، هم به این معنا که روابط متراکم تر می شود و هم به این معنا که سرعت تعامل افزایش می یابد. آنچه در حوزه سیاست خارجی رخ می‌دهد، بخشی از یک تغییر گسترده‌تر در رویه‌های دولتی است، به دور از حکومت مستقیم به سمت حکومت از راه دور. وزارتخانه‌های خارجه به سایر بخش‌های دستگاه دولتی در حکومت از طریق سایر نهادهای دولتی و نیز غیردولتی ملحق می‌شوند. سوال و هدف محور این پژوهش این است که چه دلایل باعث دگردیسی سیاست عربستان نسبت به جنگ یمن بخصوص از سال 2020 شد. استفاده عربستان سعودی از کمک های خارجی به عنوان ابزاری برای نظم و کنترل سیاسی نه تنها تحت کنترل است بلکه از طریق روابط پیچیده و چند وجهی پادشاهی با یمن، که ویژگی ها و موارد احتمالی آن مستلزم بررسی کامل است. همه این تأثیرات خارجی با میانجیگری اولویت ها و برداشت های رهبری عربستان سعودی انجام می شود، که تصمیمات آنها نیز تحت تأثیر مبارزات نخبگان، سیاست داخلی و ترتیبات نهادی قرار می گیرد و یمن همواره منبعی برای نگرانی است. 

چکیده  غفار زارعی[1]
 غلام عباس فدایی دولت[2]
حسن نرمانی[3]
 
چکیده:
خاورمیانه در دهه 2010 تا 2020 بیش از گذشته بحرانی شده است. این بحران نشات گرفته از موضوعاتی از قبیل موج دموکراسی خواهی، افزایش تنش بین کشورهای منطقه ای، داعش و بحران سوریه و... بوده است. به همین دلیل روابط و همچنین اتحادها و ائتلاف کشورهای منطقه­ای نیز با دگردیسی مواجه شده است. یکی از این تحولات روابط بین عربستان و رژیم صهیونیستی در سال‌های اخیر است. نزدیکی تاکتیکی عربستان بعنوان محورکشورهای عربی منطقه و جهان اهل تسنن  و رژیم صهیونیستی از اهمیت خاصی برخوردار است. دلایل مختلف داخلی، منطقه­ای و بین­ المللی باعث نزدیکی بیشتر عربستان و رژیم صهیونیستی شده است. در این راستا می توان به چالش های داخلی عربستان، افزایش قدرت منطقه ای ایران، بحران یمن، کاهش نفوذ منطقه ای عربستان، فشار دولت ترامپ بر مدیران عربستان و.... اشاره کرد. البته باید گفت که عادی سازی روابط عربستان و رژیم صهیونیستی بیشتر تاکتیکی است، چرا که روابط رژیم صهیونیستی و عربستان بنا به دلایلی همچون محور جهان تسنن، عربستان خاستگاه اصلی افراط گرایی و جنبش های ضد صهیونیستی، نگرش منفی سران صهیونیسم به سران اعراب و..... نمی تواند استراتژیکی شناخته شود.



[1]- استادیار،گروه علوم سیاسی، واحد لامرد، دانشگاه آزاد اسلامی،لامرد، ایران: نویسنده مسئول
 ghafarzarei@yahoo.com


[2]- دانشجوی دکتری، علوم سیاسی، واحد لامرد، دانشگاه آزاد اسلامی، لامرد، ایران
Ghadaei57@gmail.com


[3]- دانشجوی دکتری، علوم سیاسی، واحد لامرد، دانشگاه آزاد اسلامی، لامرد، ایران
Narmani.h1396@yahoo.com
 تاریخ دریافت: 07/10/1401- تاریخ پذیرش: 20/11/1401