رویکرد اصولگرایان به دوازهمین انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران

چکیده

رویکرد اصولگرایان به دوازهمین انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران
الناز نیک سرشت[1]
محمد بشیری آذر[2]
چکیده:
انتخابات ریاست جمهوری در همه کشورها از جمله ایران مهمترین انتخابات شناخته می شود. به همین دلیل جریان­های سیاسی  اعم از اصلاح طلب و اصولگرا استراتژی­ها و الگوهای رفتاری مختلفی برای دوازدهمین انتخابات ریاست جمهوری اتخاذ کردند. اصولگرایان تاکتیک­های ایجابی و سلبی مختلفی اتخاذ کردند که درباره استراتژی­های ایجابی می­توان به اتئلاف، دوقطبی سازی سیاسی- اقتصادی و فرهنگی، مشارکت اعتدالی، نگرش انتقادی ساختاری به برنامه­های دولت یازدهم و درباره رویکردهای سلبی می­توان به بزرگنمایی چالش­های اقتصادی، ناکارآمدی دولت یازدهم، ناکارآمدی توافق هسته­ای، هراس فرهنگی و عقیدتی از دولت روحانی و منفی نگری به چهره­های خاص و دارای پایگاه اجتماعی سیاسی و فرهنگی کشور اشاره کرد. البته این الگوهای انتخاباتی بنا به دلایل جامعه شناختی، مولفه­های عصر اطلاعات و جهانی شدن، سیاست تقابلی اصلاح طلبان و مشارکت حداکثری مردم با ناکامی مواجه شد.
واژگان کلیدی: مشارکت سیاسی، انتخابات، ریاست جمهوری، اصلاح طلبان، اصولگرایان



[1]- دانشجوی دکتری علوم سیاسی، مسایل ایران، دانشکده الهیات، حقوق و علوم سیاسی، واخد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
el.nikseresht@gmail.com


[2] - دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، تاکستان، قزوین، ایران
bashityazar@yahoo.com
تاریخ دریافت : 25/5/1396-  تاریخ پذیرش:8/6/1396

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Approach of Principlists towards 12th Presidential Election

چکیده [English]

The Approach of Principlists towards 12th Presidential Election
Elnaze Nikseresht  
Mohammad Bashiri Azar
 
Abstract:
The presidential election is the most important election in all countries including Iran. Therefore, political factions, including principlists and reformists, adopt different strategies to the presidential election. The principlists adopted various obligatory such as coalition building, political-economic polarization, moderate participation, critical attitude towards eleventh administration’s plans, and divesting tactics such as exaggeration of economic challenges, inefficient adminis-
tration, failure of the nuclear deal, pessimism about certain figures.  These election strategies were doomed to failure because of social order, elements of the information age, globalization, confrontational policies of reformists and high turnout.
Key Words: Political Participation, Election, Presidency, Reformists, Principlists