همگرایی و واگرایی روابط جمهوری اسلامی ایران و جمهوری آذربایجان از منظر سازه انگاری الکساندر ونت 2000 تا 2019 میلادی

چکیده

 پیمان آل آقا[1]
رضا خراسانی [2]
چکیده:
این پژوهش روابط جمهوری اسلامی ایران و جمهوری آذربایجان را از منظر سازه انگاری الکساندر ونت بررسی می کند و سؤال اصلی این است که چه عواملی از سال 2000 تا 2019 م موجب همگرایی و واگرایی در این روابط شده و چه پیامدهایی به دنبال داشته است؟ هدف پژوهش بررسی مؤلفه های هویت ساز مؤثر بر روابط جمهوری اسلامی ایران و جمهوری آذربایجان است و روش گردآوری داده ها نیز تفسیری می باشد . نتیجه گیری این پژوهش این است که واگرایی و همگرایی در مناسبات دو کشور امر ثابتی نیست و مطابق شرایط زمانی و مکانی تغییر می کند ، بطوریکه واگرایی به همگرایی و همگرایی به واگرایی تبدیل می گردد . به عبارتی عوامل مادی و معنایی، تأثیر یکسانی بر روابط دوکشور نداشته و در یک شرایط زمانی و مکانی خاص سبب همگرایی و در شرایط زمانی و مکانی دیگر سبب واگرایی دوکشور می گردند .



[1] - کارشناسی ارشد، علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، تهران، ایران: نویسنده مسئول
peyman59abc@gmail.com


[2] - استادیار، گروه علوم سیاسی، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
Reza.khorasanie@gmail.com
تاریخ دریافت: 19/4/1399-  تاریخ پذیرش: 15/5/1399

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Divergence and convergence of relations between Islamic Republic of Iran and the Republic of Azerbaijan from the point of view of Alexander Wendt Constructivism Theory from 2000 to 2019