چکیده

 پیمان آل آقا[1]
رضا خراسانی [2]
چکیده:
این پژوهش روابط جمهوری اسلامی ایران و جمهوری آذربایجان را از منظر سازه انگاری الکساندر ونت بررسی می کند و سؤال اصلی این است که چه عواملی از سال 2000 تا 2019 م موجب همگرایی و واگرایی در این روابط شده و چه پیامدهایی به دنبال داشته است؟ هدف پژوهش بررسی مؤلفه های هویت ساز مؤثر بر روابط جمهوری اسلامی ایران و جمهوری آذربایجان است و روش گردآوری داده ها نیز تفسیری می باشد . نتیجه گیری این پژوهش این است که واگرایی و همگرایی در مناسبات دو کشور امر ثابتی نیست و مطابق شرایط زمانی و مکانی تغییر می کند ، بطوریکه واگرایی به همگرایی و همگرایی به واگرایی تبدیل می گردد . به عبارتی عوامل مادی و معنایی، تأثیر یکسانی بر روابط دوکشور نداشته و در یک شرایط زمانی و مکانی خاص سبب همگرایی و در شرایط زمانی و مکانی دیگر سبب واگرایی دوکشور می گردند .



[1] - کارشناسی ارشد، علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، تهران، ایران: نویسنده مسئول
peyman59abc@gmail.com


[2] - استادیار، گروه علوم سیاسی، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
Reza.khorasanie@gmail.com
تاریخ دریافت: 19/4/1399-  تاریخ پذیرش: 15/5/1399

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Divergence and Convergence of Relations between Islamic Republic of Iran and the Republic of Azerbaijan from the Point of View of Alexander Wendt Constructivism Theory from 2000 to 2019

چکیده [English]

Peyman aleagha[1]
reza khorasani [2]
 
 
Abstract
This research explains the relations between the Islamic Republic of Iran and the Republic of Azerbaijan from the point of view of Alexander Wendt constructivism theory and the main question is: what factors led to convergence and divergence in these relations from 2000 to 2019 and what were the consequences?
The purpose of this study is to investigate the components of identity that affect the relations between Iran and Azerbaijan. The method of data collection is interpretive. The results of this study is that divergence and convergence in the relations between the two countries is not a fixed thing and changes according to temporal and spatial conditions so that divergence becomes convergence, and vice versa.  
In other words, material and semantic factors do not have the same effect on the relations between the two countries and in a specific time and place cause convergence and in other time and place causes divergence between the two countries



[1] MA in Political Science, Department of Political Science, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran, email: peyman59abc@gmail.com


[2] Assistant Professor, Department of Political Science, Faculty of Economics and Political Science, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran, Reza.khorasanie@gmail.com
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Identity Components
  • Dialectical
  • Divergence
  • Convergence
  • Alexander Wendt
  • constructivism
  • Islamic Republic of Iran
  • Republic of Azerbaijan